Barba Bianca

İtalyan Halk Masalları (Fiabe italiane), Italo Calvino tarafından 1956'da yayımlanan 200 İtalyan halk masalının bir derlemesidir. Calvino, 1954 yılında Vladimir Propp'un Halk Masalının Morfolojisi adlı kitabından etkilenerek bu projeye başladı; amacı, geniş okur kitlesine yönelik popüler bir İtalyan peri masalları koleksiyonu oluştururken aynı zamanda İtalyan şiir, kısa öykü yazarı ve derleyici Giovanni Francesco Straparola'yı taklit etmekti. Pek çok yerden, bölgeden çeşitli sözlü geleneklerden ve İtalyancanın çeşitli lehçelerinden topladığı masalları standart İtalyanca diline çevirdi. Masalları dinleyicilerden derlemedi, ancak halk bilimcilerin mevcut çalışmalarından kapsamlı bir şekilde yararlandı; her bir masalın kaynağını not etti, fakat bunun yalnızca kullandığı versiyon için olduğunu uyardı. İtalyan hukukçu ve tarihçi Gherardo Nerucci'nin 1880 tarihli en ünlü derlemesi olan Sessanta novelle popolari montalesi (Montale Yöresinden Altmış Masal (İtalyan Halk Masalları, Alfa Yayınları, 2024, ISBN: 9786253891213)), folklorik ürün olarak Italo Calvino için önemli bir kaynak teşkil etti. Calvino, 1956'da bu hikâyelerden on altısını İtalyan Halk Masallarına uyarlarken, Nerucci'nin üslubunu ve dilini över, Montale lehçesi için "olağanüstü sözel rahatlık" ifadesini kullanır. Masalları daha okunabilir kılmak için yaptığı değişiklikler ve seçimlerinin mantığı hakkında ayrıntılı notlar ekledi. Örneğin, Armutlarla Satılan Küçük Kız (İtalyanca: La bambina venduta con le pere) masalındaki kahramanın adını Margheritina yerine armutlarla bağlantılı olması için Perina olarak değiştirdi. Ayrıca Bella Venezia masalını Pamuk Prenses'in İtalyan varyantı olarak seçti, çünkü bu versiyonda cüceler yerine soyguncular bulunuyordu ve cüceli versiyonların Almanya'dan geldiğinden şüpheleniyordu. İtalyan halk masallarının ilk kapsamlı derlemesi olarak kabul edilen eser çeşitli dillere de çevrilmiştir.